[FIC - ChanHo] "Make It, Make Me" - chapter 1

posted on 16 Apr 2010 01:16 by teashop-inglenook in ChanHo-LongFiction

ª Make It, Make Me ª

Author: Palmira (aka Lunaria)
Status: Fiction
Pairing: Chansung x Junho (ChanHo)
Fandom: 2PM
Rating: PG13 - NC17
Theme Song: Alicia Keys - "Try Sleeping With a Broken Heart" [click to download]

 .

.

 

 .

.

Chapter 1 :

 .

.

Have you ever tried sleeping with a broken heart?
Well you could try sleeping in my bed
Lonely, own me, nobody ever shut it down like you

.

.

ชายหนุ่มในชุดสูทเดินโซซัดโซเซอยู่ในทางโถงมืดสลัว กลิ่นแอลกอฮอล์ฟุ้งติดผิวกาย เสื้อเชิ้ตขาวที่เคยสะอาดเนี้ยบ บัดนี้บนเนื้อผ้ามีเพียงรอยยับยู่ยี่ ราวกับมีคนจงใจขีดเขียนรอยยับเหล่านั้นประดับไว้ รองเท้าหนังสีดำก้าวย่ำไปบนพื้นพรมนุ่ม เขาเพิ่งลากสังขารตัวเองออกมาจากประตูห้องๆหนึ่ง หลังจากบานประตูปิดลง ความเงียบสงัดก็มาเยือน พร้อมแผ่ไอเย็นบาดเนื้อ เผื่อแผ่เข้าไปถึงขั้วหัวใจของเขา ความเงียบกลายเป็นใบมีดคมกริบ ที่เชือดเฉือนหัวใจของอีจุนโฮช้าๆ

หากไม่ได้ยินเสียงลมหายใจของตัวเอง ที่แห่งนี้ก็ไม่มีสรรพชีวิตใดหลงเหลืออีกแล้ว ...ไม่เหลือให้เห็นแม้เพียงเงา

จุนโฮไม่อาจคิดว่าตัวเองเป็นสิ่งมีชีวิตได้อีกต่อไป ...ณ ทางโถงของโรงแรมห้าดาวแห่งนี้ มีเพียงตัวเขา ผู้เป็นเพียงเศษซากเน่าเปื่อย ในร่างเนื้อที่เน่าเฟะ เขาไม่อยากเป็นสิ่งมีชีวิตอีกต่อไป

ชายหนุ่มเดินคลำกำแพงเพื่อตรงไปยังลิฟต์

จุนโฮก้าวย่างไปทีละก้าว เหนื่อยล้า อ่อนแรง น่าสมเพชเหลือเกินที่ต้องมาจบลงในสภาพนี้ จิตวิญญาณเหลวแหลกไม่มีชิ้นดี ในความเงียบงันจุนโฮได้ยินเสียงแผ่วเบาของฝีเท้าที่ไม่มั่นคง ก่อนจะได้ยินเสียงอีกเสียงหนึ่งที่ดังแว่วแทรกเข้ามา ...แนบเนียนและเงียบเชียบ

ใครคนหนึ่งกำลังหัวเราะ

และ ใครคนนั้น ก็คือตัวเขาเอง จุนโฮพิงร่างตัวเองเข้ากับกำแพงสีครีมทอง เรียวนิ้วฝังเข้าไปในเรือนผม ริมฝีปากอิ่มเผยรอยยิ้ม ก่อนจะเค้นเสียงหัวเราะออกมา หัวเราะทั้งที่น้ำตานองหน้า หัวเราะให้กับความเหลวแหลกของตนเอง หัวเราะทั้งที่เจ็บเสียจนแทบจะก้าวเดินต่อไปไม่ไหว จงเปล่งเสียงหัวเราะออกมาให้ดังขึ้น ประกาศก้องให้ตนเองรับรู้ว่า ก้อนเนื้อที่เรียกว่า หัวใจ ของเขามันใกล้แหลกสลายเต็มที

ยิ่งหัวเราะมากเท่าไหร่ น้ำตามันก็ยิ่งไหลออกมามากเท่านั้น

เขาไม่ได้อยากทำแบบนี้เลย การเดินขึ้นลิฟต์และหายเข้าไปในห้องกับชายแปลกหน้าที่เพิ่งรู้จักกันไม่ถึงสองชั่วโมงไม่ใช่สิ่งที่จุนโฮนิยมชมชอบนัก เขาเคยนึกรังเกียจบุคคลที่ทำแบบนี้ด้วยซ้ำ ทว่าในคืนนี้ เขากลับทำมัน ...ทำมันลงไปเพียงเพราะความโกรธชั่ววูบ เขาเดินเข้าห้องไปกับชายแปลกหน้าเพียงเพราะอยากประชดใครอีกคน

...ใครอีกคนที่โกหกเขา