[SF - ChanHo] "TABOO" (One Shot)

posted on 01 May 2010 23:40 by teashop-inglenook in ChanHo-ShortFiction

ª TABOO ª

Author: Palmira (aka Lunaria)
Status: Fiction
Pairing: Chansung x Junho (ChanHo)
Fandom: 2PM
Rating: PG13

Note: ก่อนอ่าน ขอเชิญทุกท่านจรลีไปรับชมคลิปนี้ <จิ้ม>  5555+ สำหรับคนที่เคยดูแล้วคงจะพอเข้าใจ ...คนที่ไม่เคยดูจิ้มเลยค่ะ :)

* เคยลงในห้อง Darkroom ของบ้าน Morning-After ไปรอบนึงแล้ว

* ฟิคเรื่องนี้เป็นเรื่องคู่กับ "Naive" สามารถอ่านคู่กัน/แยกกันก็ได้ค่ะ

เหตุการณ์ในฟิค สืบเนื่องมาจากภาพที่ทุกท่านเห็นในคลิปนั่น 555555+

------------------------------------------------------------------------

 

 

TABOO

 

 

 

ฝ่ามือที่กอบกุมคอปกเสื้อผมอยู่นี้...คืออะไร?

ดวงตาเรียวเล็กของคนตรงหน้าจับจ้องผม ริมฝีปากบางเผยยิ้ม ...รอยยิ้มที่ทำเอาผมสับสนเมื่อมองปราดแรก แต่เมื่อได้ถอยหลังออกมาจากภาพนั้น ผมก็เข้าใจ

ในชั่วเสี้ยววินาทีนั้น จุนโฮหันมาเผชิญหน้าผม มือทั้งสองจับคอปกเสื้อของผมไว้ หละหลวมและผ่อนคลายในตอนแรก แต่เพียงไม่นาน...ผมก็สัมผัสได้ถึงแรงดึงเบาๆจากคนตรงหน้า จุนโฮพยายามดึงผมเข้าไปหาเขา แต่ร่างกายของผมก็คืบเคลื่อนเข้าไปใกล้ได้เพียงแค่น้อยนิดเท่านั้น วินาทีต่อมา...โดยที่ผมไม่ทันได้ตั้งตัว... คนตรงหน้ากำลังพยายามถอดเสื้อตัวนอกของผม

สูทแขนยาวตัวนอกเลื่อนหลุดจากหัวไหล่ช้าๆ ...ไหลลงตามแนวต้นแขนซ้ายและขวาด้วยจังหวะไม่เท่ากัน แต่ก็เรียกเสียงหัวใจถี่รัวจากผมไปได้ไม่ยากเลย แนวบ่าของผมในตอนนี้...เหลือเพียงเชิ้ตสีดำบางๆเท่านั้น ที่ยังคงปกปิดผิวกายเอาไว้

ผมมองคนตรงหน้าด้วยสายตาในแบบที่ผมไม่เคยมองใครมาก่อน และผมก็รู้ว่าจุนโฮรู้ดี...

ก่อนที่อะไรจะเกินเลยไปมากกว่านี้ คนตาขีดเดียวตรงหน้าผมจัดการดึงคอปกเสื้อสูทของผมกลับขึ้นมา จัดมันเข้าที่ดังเดิม...ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ราวกับเสื้อสูทตัวนอกของผมไม่เคยโดน ถอด ออกจากแนวบ่า

ตลอดระยะเวลาที่ฉากนี้เกิดขึ้น หางตาของผมเหลือบไปเห็นใบหน้าของคนสองคน ...พี่จุนซู และพี่ชางมิน

พี่ชายผู้เป็นรองอาวุโสของวงมองผมกับจุนโฮด้วยใบหน้าที่เรียกได้ว่า เหวอ สุดๆ สองแขนที่ชูขึ้นเหนือศีรษะเพื่อเต้นไปตามทำนองเพลงต้องหยุดค้างอยู่กลางอากาศเช่นนั้น เมื่อสายตาของเขาหันมาเจอะกับฉากนั้นพอดิบพอดี... ท่าทางว่าพี่เขาจะไม่ได้คาดคิดมาก่อน ว่ามักเน่ของวงสองคนจะกล้าทำอะไรออกนอกหน้าแบบนี้

เข้าใจอยู่... ว่ามันเป็นแฟนเซอร์วิส ผมแทบจะท่องคำนี้ได้จนขึ้นใจนับตั้งแต่วันแรกที่รู้ตัวว่าต้องเข้าวงการ ผมฝังชิปคำๆนี้ลึกลงในขั้วสมอง...เพื่อตอกย้ำและคอยเตือนตัวเองเสมอว่า...

ไม่ว่าสิ่งใดจะเกิดขึ้น มันเป็นแค่ แฟนเซอร์วิส ...ผมไม่เคยมีสิทธิ์ และจะไม่มีวันมีสิทธิ์คิดอะไรล้ำเส้นไปมากกว่านั้น

จุนโฮหันหน้ากลับไปหาคนดู เจ้าของใบหน้านั้น...ไม่เคยมีวันไหนเลยที่มันจะขาดแคลนซึ่งรอยยิ้ม รอยยิ้มที่ไม่ได้วาดไว้แค่ที่ริมฝีปาก หากแต่เป็นรอยยิ้มที่วาดไว้ที่ดวงตาเรียวเล็กทั้งสองข้างนั้นด้วยเช่นกัน

ในโลกนี้...ไม่ได้มีแค่จุนโฮคนเดียวหรอกครับที่ยิ้มได้ตาหยีขนาดนี้ ผมกล้ายืนยันว่าประมาณ 80% ของคนกาหลี ญี่ปุ่น จีน ฮ่องกง หรือจะชาติใดก็ตามแต่ในภูมิภาคเอเชียตะวันออก...ก็สามารถเลียนแบบรอยยิ้มตาหยีแบบจุนโฮได้

แต่มีสิ่งเดียวที่คนเหล่านั้นไม่อาจเลียนแบบจุนโฮได้ คือ...

.

นัยน์ตาเบื้องหลังรอยยิ้มนั้น...ที่จับจ้องมาที่ตัวผมแต่เพียงผู้เดียว

.

ª

.