Lithium (KyuMin), 21 (NC)

posted on 31 Jan 2017 12:30 by teashop-inglenook in NC-mix

ฉากพิเศษ : Lithium ตอนที่ 21 (ที่หนึ่งในใจ)

 

      ชายหนุ่มไม่รอคำตอบจากซองมิน  เขาทาบทับริมฝีปากตัวเองลงบนริมฝีปากตรงหน้าอีกครั้ง  ซองมินรู้ดีว่าความหมายแฝงในคำพูดของคยูฮยอนคืออะไร  มันคือสิ่งที่ซองมินจินตนาการถึงเสมอมา  เขาอยากทำแบบนี้กับคยูฮยอนมาตลอด  ทว่าเมื่อมันกำลังจะเกิดขึ้นจริงๆ  ซองมินกลับทำตัวไม่ถูก

      คยูฮยอนประคองร่างซองมินลงบนโซฟาช้าๆ  จูบหวานบางเบาในตอนแรกค่อยๆแปรเปลี่ยนเป็นจูบล้ำลึก  จังหวะที่ซองมินเผยอปากหายใจ  ชายหนุ่มก็ตวัดปลายลิ้นเข้ารุกรานโพรงปากของเขาทันที  ซองมินตั้งตัวไม่ทัน  มือทั้งสองข้างจึงจิกต้นแขนของคยูฮยอนเต็มแรง  ชายหนุ่มผละออก  “ผม ทำ ได้จริงๆใช่ไหม”

      ซองมินปรือตามองคนตรงหน้าขณะเริ่มหอบหายใจ  “ทำไมคุณถึงถามแบบนั้น”  มือเรียวขาวสัมผัสใบหน้าของคยูฮยอน  “คุณก็รู้อยู่แล้วนี่”  เขากระซิบชิดริมฝีปากชายหนุ่ม  “ผมอยากเป็นของคุณจะแย่อยู่แล้ว”

      คำพูดเถรตรงนั่นทำให้คนฟังใจเต้นไม่เป็นจังหวะ  ไอร้อนเกาะกุมทั่วทั้งกายเมื่อเขาเริ่มจินตนาการว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อจากนี้บ้าง

      ทั้งคู่แลกจูบกันอีกครั้ง  ปลายลิ้นร้อนฉ่าเกี่ยวกระหวัดกัน  เสียงครางอือในคอยิ่งปลุกเร้าความต้องการในตัวให้ลุกโชน  ขณะที่ชายหนุ่มกำลังเพลิดเพลินกับรสจูบ  อีซองมินก็เริ่มเลื้อยมือลงมาหาชายเสื้อสเวตเตอร์ของคยูฮยอน  เขาเลิกมันขึ้น  และถอดออกจากร่างของชายหนุ่มในที่สุด  ต่างฝ่ายต่างเริ่มปลดเปลื้องเสื้อผ้าให้กัน  และเริ่มปัดป่ายมือเพื่อสัมผัสผิวกายอุ่นของร่างตรงหน้า

      ตอนนี้ทั้งเนื้อทั้งตัวซองมินเหลือเพียงแค่กางเกงขาสั้นกับเสื้อยืดซับใน  ส่วนคยูฮยอนยังมีกางเกงยีนเกาะอยู่ที่เอว  แต่กายท่อนบนของชายหนุ่มไม่มีอะไรปกปิดแล้ว  อีซองมินทอดสายตามองภาพตรงหน้าพลางกลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคอ  เขาถามตัวเองซ้ำแล้วซ้ำอีกว่ากำลังฝันไปหรือเปล่า  แต่ร่างเนื้อของคยูฮยอนที่เขากำลังลูบไล้นี้เป็นของจริง  ความอบอุ่น  เสียงลมหายใจ  และเสียงหัวใจนี้ไม่ได้เป็นเพียงจินตนาการ

      ความตื่นเต้นทำให้ประสาทสัมผัสทั่วร่างซองมินตื่นตัว

      ชายหนุ่มกดใบหน้าลงในซอกคอของเขา  ริมฝีปากขบเม้มผิวเนื้ออ่อนนุ่มใต้ใบหูเบาๆ  แต่เพียงแค่นั้นก็มากพอที่จะทำให้ซองมินเผลอครางในคอแล้ว

      ซองมินเคลื่อนมือลงต่ำ  และคว้าขอบกางเกงยีนของคยูฮยอนไว้  เขาเลื้อยปลายนิ้ววนไปวนมาจนเจอตะขอกางเกงในที่สุด  เขาจัดการปลดตะขอออก  และรูดซิปลงอย่างไม่รอช้า

      ซองมินรู้สึกได้ทันทีว่าคยูฮยอนเกร็งเขม็งไปทั้งร่าง  เมื่อเขาค่อยๆสอดมือเข้าไปในรอยแยกของซิป  และใช้ปลายนิ้วสัมผัสความเป็นชายของร่างด้านบนเบาๆ  โดยที่ยังมีชั้นในเป็นปราการขวางกั้นอยู่

      ซองมินดึงมือออก  และดันตัวคยูฮยอนขึ้น  เมื่อชายหนุ่มนั่งหลังพิงพนักโซฟาเรียบร้อย  ซองมินก็คลานขึ้นไปนั่งบนตักคยูฮยอนทันที  เขาถอดเสื้อซับในของตัวเองออก  และบดขยี้ริมฝีปากกับชายหนุ่ม  เมื่อตักตวงความหวานจนพอใจ  อีซองมินก็ค่อยๆถอยร่นลงจากโซฟา  จนไปนั่งคุกเข่าอยู่บนพื้นตรงหน้าคยูฮยอนในที่สุด

      ชายหนุ่มได้แต่กลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคอ  เขาพอเดาออกว่าซองมินตั้งใจจะทำอะไรต่อ  “คุณ...”  ก่อนที่ริมฝีปากจะได้เปล่งเสียงมากไปกว่านี้  ซองมินก็โน้มใบหน้าเข้ามาใกล้บริเวณท้องน้อยของเขา  และใช้ปลายนิ้วชี้เกี่ยวขอบชั้นในเบาๆ  รู้ตัวอีกที  ปลายลิ้นและโพรงปากร้อนนั่นก็ทำให้คยูฮยอนรู้สึกเหมือนภาพในหัวแตกพร่าไปหมด  ชายหนุ่มหลับตาลง  เอนศีรษะไปด้านหลัง  และผ่อนลมหายใจออกมาพร้อมเสียงครางต่ำในคอ  เมื่อลืมตามองอีกที  ภาพตรงหน้าและสัมผัสที่ได้รับก็ยิ่งทำให้เลือดในกายวิ่งพล่าน  เขาเห็นเพียงเรือนผมสีดำของซองมิน  และศีรษะที่ขยับเป็นจังหวะเพื่อปรนเปรอเขา  แต่ก่อนที่ความต้องการของชายหนุ่มจะพุ่งทะยานสูงไปกว่านี้  อีซองมินก็ผละริมฝีปากออก  และลุกขึ้นยืน

      คยูฮยอนนั่งมองคนตรงหน้าถอดเสื้อผ้าชิ้นสุดท้ายออกที่ปลายเท้า  จากนั้นเรือนร่างเปลือยเปล่าก็ก้าวขาขึ้นมานั่งบนตักชายหนุ่มเป็นครั้งที่สอง  คยูฮยอนใจเต้นรัว  เดาได้ไม่ยากว่าซองมินกำลังจะทำอะไรกับเขา

      ผู้ชายตัวเล็กตวัดแขนโอบรอบบ่าของคยูฮยอน  ซองมินยกสะโพกขึ้นเล็กน้อย  และ นั่ง ลงบนตัวตนของชายหนุ่ม  ความคับแน่นทำให้ซองมินเผลอจิกปลายเล็บลงบนไหล่ของคนตรงหน้า  จะว่าไป...เขาก็ไม่ได้ร่วมรักกับชายใดมานานหลายปีแล้ว  พอได้สัมผัสกับมันอีกครั้ง  ความปรารถนาในตัวเขามันก็ทะลักล้น  เนื้อตัวสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้  เขาอยากได้รับความรู้สึกแบบนี้จากคยูฮยอนมาตลอด  ที่ผ่านมาซองมินทำได้เพียงจินตนาการ  พอคยูฮยอนเข้ามาอยู่ในตัวเขาจริงๆ  ความสุขจากจินตนาการเหล่านั้นเทียบไม่ติดเลยกับความสุขที่กำลังได้รับตอนนี้

      น้ำตาหนึ่งหยดร่วงเผาะลงเฉียดแก้ม  ซองมินไม่มั่นใจนักว่าตัวเองร้องไห้เพราะอะไร  เพราะเจ็บ?  หรือเพราะสุขล้นจนต้องหลั่งน้ำตา?

      “คุณ...”  คยูฮยอนประกบอุ้งมือลงบนแก้มของซองมิน  “...เจ็บเหรอ”

      แม้แต่ในเวลาแบบนี้  คยูฮยอนก็ยังอุตส่าห์เป็นห่วงเขา  “ถ้าผมตอบว่าเจ็บ  คุณจะหยุดเหรอ”  เสียงของซองมินแหบพร่า  เขาคลี่ยิ้มบางๆให้ชายหนุ่ม  พลางขยับสะโพกเบาๆ  เพื่อให้คยูฮยอนฝังกายเข้ามาได้ลึกขึ้น  ชายหนุ่มรั้งคอซองมินเข้ามาใกล้เพื่อจูบซับความเจ็บปวด  แล้วซองมินก็เริ่มโยกตัวช้าๆ  เขากระซิบบอกคยูฮยอนว่า  “ผมไม่ยอมให้คุณหยุดหรอก”

      ซองมินซุกหน้าลงบนบ่าของชายหนุ่ม  เสียงครางหวานที่ดังอยู่ข้างหูยิ่งสุมไฟในตัวคยูฮยอนให้แรงขึ้น  เขาวางฝ่ามือทั้งสองข้างลงบนสะโพกอวบอิ่มของซองมิน  ปลายนิ้วเค้นคลึงผิวขาวนุ่มนิ่มอย่างลืมตัว

      อีซองมินเชิดหน้าขึ้นพลางเร่งจังหวะ  ท่วงท่าเร่าร้อนและสีหน้ายั่วยวนของซองมินทำให้ความต้องการของคยูฮยอนพลุ่งพล่าน  ชายหนุ่มรู้สึกอึดอัด  เพราะบนโซฟาแห่งนี้  เขาขยับตัวไม่ได้มากเท่าที่ควร

      เขาตัดสินใจรวบตัวซองมินเข้ามากอดไว้  และลุกจากโซฟา  ซองมินลืมตาขึ้นอย่างตกใจเมื่อจู่ๆร่างก็ลอยหวือขึ้นจากเบาะ

      จริงๆแล้วคยูฮยอนไม่ได้พาเขาไปไหนไกล  ชายหนุ่มค่อยๆวางร่างซองมินลงบนพื้นหน้าโซฟา  และเป็นฝ่ายขึ้นคุมบทรักแทน  เขาก้มลงหยาดเสียงกระซิบข้างหูซองมิน  “ขอโทษนะครับที่พาคุณไปไม่ถึงเตียง  แต่ผมทนไม่ไหวแล้วล่ะ”

      คนที่ ทนไม่ไหวแล้ว เริ่มบรรเลงบทรักร้อนแรงอีกครั้ง  คยูฮยอนตรึงข้อมือของซองมินไว้กับพื้น  และดันความเป็นชายเข้าไปในร่างตรงหน้าด้วยจังหวะรัวเร็ว  ซองมินเริ่มบิดเร้าไปมา  ใบหน้าแดงก่ำเชิดขึ้น  อยากจะตะแคงกายไปคว้าอะไรไว้เป็นที่พึ่งก็ทำไม่ได้  เพราะถูกคยูฮยอนกดข้อมือไว้  สุดท้ายเขาจึงทำได้เพียงกำมือแน่น  และจิกเล็บลงบนฝ่ามือตัวเองแทน

      นี่คือตัวตนของคยูฮยอนที่ซองมินไม่เคยเห็นมาก่อน  คยูฮยอนเหมือนพายุหมุน  และซองมินก็เป็นเหมือนน้ำทะเล  กระแสลมอันบ้าคลั่งทำให้ท้องทะเลปั่นป่วน  เกลียวคลื่นกระเพื่อมอย่างรุนแรงออกไปทุกทิศทาง  ท้องฟ้าคำรามดังพอๆกับเสียงคลื่นม้วนตัวขึ้นกระทบกัน

      ชายหนุ่มปล่อยข้อมือของซองมินเป็นอิสระ  โน้มตัวลงมา  และพูดกับซองมินว่า  “ผมอยากให้คุณลืมทุกอย่างเกี่ยวกับพี่ชายผม”

      อีซองมินปรือตามองใบหน้าของผู้ชายที่กำลังมอมเมาเขาด้วยรสรัก

      มือขวาของคยูฮยอนกดมือซ้ายของซองมินลงแนบพื้นอีกครั้ง  นิ้วทั้งสิบประสานกันแนบแน่น  “ถ้าพี่ชายผมทำให้คุณมีความสุขได้...”  ชายหนุ่มยกขาขวาของคนตัวเล็กขึ้นพาดไหล่ซ้ายตัวเอง  ลำตัวของซองมินจึงตะแคงไปทางซ้ายเล็กน้อย  “...ผมก็ทำได้เหมือนกัน”

      คนที่นอนอยู่บนพื้นร้องครวญครางอย่างไม่คิดอายสิ่งใดอีก  คยูฮยอนกำลังทำให้ทุกอย่างในตัวเขาสั่นสะเทือน  มวลอากาศรอบกายร้อนระอุเหมือนทั้งห้องกำลังลุกเป็นไฟ  คยูฮยอนเป็นคนเล่นกีฬา  ซองมินรู้ดีมาตลอดว่าอีกฝ่ายแข็งแรงขนาดไหน  ก่อนหน้านี้เขาก็แอบจินตนาการอยู่บ่อยๆว่าถ้าได้ร่วมรักกัน  คยูฮยอนต้องทำให้เขาเสพติดรสรักของเจ้าตัวแน่ๆ

      แต่สิ่งที่กำลังเกิดขึ้นตอนนี้  มันอยู่เหนือความคาดหมาย  ซองมินไม่คิดว่าคยูฮยอนจะปราบเขาจนหมดทางสู้ได้ขนาดนี้

      ซองมินมองร่างกายที่เหมือนประติมากรรมหินอ่อนของคยูฮยอน  จากนั้นก็หลุบตาลงมองสภาพตัวเองที่กำลังรับรักจากชายหนุ่ม  แสงจันทร์สีขาวที่สาดเข้ามาจากหน้าต่างยิ่งทำให้ภาพอันแสนรัญจวนใจเด่นชัด  ถ้าจะว่ากันตามตรง  ซองมินก็ไม่ได้เห็นตัวเองในสภาพนี้มานานมากแล้ว...  สภาพที่ทั่วทั้งร่างไม่มีอาภรณ์ชิ้นใดห่มคลุม  และมีชายหนุ่มอีกคนระเริงรักอยู่บนตัวเขา  กวาดต้อนสติไปจากห้วงความคิดของเขา

      ซองมินรู้สึกเหมือนห้องทั้งห้องกำลังหมุนเคว้ง  ชายหนุ่มกระแทกความสุขเข้ามาข้างในจนซองมินรู้สึกเหมือนจะสำลักลมหายใจตัวเอง  เขาพยายามไม่หลับตา  เพราะเขาอยากเห็นทุกอย่าง  เขาอยากเห็นผู้ชายที่เขารัก  ผู้ชายที่กำลังแสดงความเป็นเจ้าของในตัวเขา  ผู้ชายที่กำลังหลงใหลร่างกายของเขา

      ซองมินยกมือขวาขึ้นสัมผัสใบหน้าชื้นเหงื่อของคยูฮยอน  ริมฝีปากที่เผยอหอบหายใจเปล่งเสียงขอร้อง  “ผม...จูบคุณได้ไหม”

      เมื่อได้ยินดังนั้น  คยูฮยอนจึงประคองร่างซองมินขึ้นมาบนตักของเขาเป็นครั้งที่สาม  ริมฝีปากทั้งสองบดเบียดแลกจูบกัน  ขณะที่กายท่อนล่างก็ยังขยับโยกเพื่อบรรเลงบทรักเร่าร้อน  อุ้งมือใหญ่ของคยูฮยอนประคองสะโพกกลมมนของคนตัวเล็กไว้  สัมผัสนุ่มมือนั้นยิ่งทำให้ชายหนุ่มเตลิด  ซองมินเคลื่อนสะโพกขึ้นลงสอดรับกับจังหวะที่คยูฮยอนสวนขึ้นมา

      เสียงหอบหายใจ  เสียงชีพจรรัวก้อง  และเสียงเนื้อกระทบกัน  ทุกๆเสียงคือหลักฐานที่ฟ้องว่าทั้งคู่ต่างโหยหากันและกันมากขนาดไหน

      ถ้อยคำน่าอายหลุดออกจากปากซองมิน  “แรงอีก... แรงกว่านี้...”

      ทันใดนั้นเอง  เขาก็รู้สึกเหมือนมีกระแสไฟฟ้าแล่นปราดไปทั่วร่าง  จังหวะรักอันหนักหน่วงและกระชั้นถี่ของคยูฮยอนพาเขาโบยบินขึ้นไปเหนือเมฆ  ไปถึงจุดที่แรงโน้มถ่วงไม่อาจดึงเขาลงมาได้  ซองมินลอยค้างอยู่ในอากาศ  ภายในท้องปั่นป่วนเหมือนมีกระแสน้ำวน  กล้ามเนื้อกระตุกเกร็ง  หัวใจสูบฉีดเลือดอย่างหนัก  สองแขนกอดคยูฮยอนแน่น  ความเสียวซ่านก่อตัวจากจุดที่คยูฮยอนเข้ามาตีตราประทับไว้  มันแล่นปราดขึ้นไปยังสมอง  จากสมองลงไปที่ปลายเท้า  และจากปลายเท้ากลับขึ้นไปที่สมองอีกครั้ง  สุดท้ายมันก็ทะลักล้นออกจากตัวเขาเป็นหยาดน้ำนมสีขาว  เสียงหวานร้องครางไม่ได้ศัพท์ขณะปล่อยให้อารมณ์ทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุด

      เมื่อรู้ว่าซองมินได้ในสิ่งที่ต้องการแล้ว  คยูฮยอนก็ดันร่างอีกฝ่ายลงนอนหงายบนพื้นอีกครั้ง  เขาดันกายเข้าไปในทางรักร้อนฉ่าด้วยจังหวะรัวเร็ว  ซองมินปรือตาขึ้นมองภาพงดงามตรงหน้า  เขาเห็นชายหนุ่มปิดเปลือกตาลง  ริมฝีปากหอบหายใจ  ใบหน้าแดงก่ำ  หัวคิ้วขมวดมุ่น  เสียงคำรามต่ำในคอฟ้องว่าเจ้าตัวกำลังมีความสุขขนาดไหน  เขารู้ว่าคยูฮยอนกำลังจะคลั่งตายเพราะร่างกายของเขา  และรู้ว่าในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า  ชายหนุ่มจะไปถึงฝั่งฝันภายในตัวเขา  ซองมินยกมือขวาขึ้น  เขาลากไล้ปลายนิ้วสัมผัสร่างที่เขากำลังร่วมรักด้วย  เริ่มตั้งแต่สันดั้ง  ริมฝีปาก  ปลายคาง  แอ่งชีพจร  กระดูกไหปลาร้า  แผ่นอก  และกล้ามเนื้อบางๆตรงหน้าท้อง

      ในที่สุด  ซองมินก็รู้สึกถึงของเหลวร้อนภายในช่องท้องของตัวเอง  ชายหนุ่มโผบินขึ้นไปถึงจุดสูงสุด  และทิ้งร่างลงมาบนตัวซองมินอย่างอ่อนแรง

      หลังจากบทรักสิ้นสุดลง  ทั้งสองก็ยังนอนกอดก่ายกันอยู่ท่าเดิม  ไม่มีใครผละจากใคร  ผิวกายยังคงร้อนระอุ  และความตื่นเต้นก็ยังคงทำให้สั่นเทิ้มไปทั้งตัว

      คยูฮยอนรวบรวมเรี่ยวแรงเพื่อยันร่างขึ้นจากซองมินเล็กน้อย  เขามองใบหน้าแดงก่ำของคนใต้ร่าง  ดวงตาเยิ้มปรือคู่นั้นกำลังมองเขาอยู่เช่นกัน  สักพักหนึ่ง  ซองมินก็กระตุกยิ้มมุมปาก  พร้อมวาดแขนคล้องไว้รอบคอคยูฮยอน  เขารั้งศีรษะชายหนุ่มลงมา  ปลายจมูกทั้งคู่คลอเคลียกัน  ลมหายใจของคยูฮยอนยังคงร้อนระอุ

      “เชื่อผมเถอะ”  ซองมินกระซิบชิดริมฝีปากคนตรงหน้า  “ถ้าคุณได้ลองทำกับผมแล้ว  คุณจะไม่อยากทำกับใครอีกเลย”

      ประโยคนั้นเรียกเสียงหัวเราะเบาๆจากชายหนุ่ม  แต่ก่อนที่คยูฮยอนจะได้เอ่ยสิ่งใดโต้ตอบ  อีซองมินก็ดูดดึงริมฝีปากชายหนุ่มอย่างอ้อยอิ่งอีกครั้ง  เขาขบเม้มกลีบปากล่างของคยูฮยอนราวกับมันหวานเหมือนน้ำผึ้ง

      ภาษากายของซองมินเข้าใจได้ไม่ยากนัก  คยูฮยอนรู้ดีว่าอีกฝ่ายอยากถูกเขา กอด อีก

      “พาผมไปที่เตียงคุณหน่อยสิ”  ซองมินเอ่ยเสียงออดอ้อน  พลางไล้ฝ่ามือลงไปตามแผ่นหลังกว้างของคยูฮยอน  ในที่สุดปลายนิ้วของซองมินก็แตะโดนขอบกางเกงยีนของชายหนุ่ม  “ผมเริ่มรำคาญเกงกางยีนของคุณแล้วล่ะ”

      คยูฮยอนยิ้ม  ในเมื่อซองมินเล่นมา  คยูฮยอนก็อยากเล่นกลับ  ตอนนี้เขาอยากวางความกังวลทั้งหมดลงก่อน  เขาตอบซองมินว่า  “จะให้ผมทำยังไงกับมันดีล่ะครับ  ถอดตอนนี้เลยดีไหม”

      ซองมินส่ายหน้า  “ไม่ดีกว่า  ผมอยากเป็นคนถอดให้คุณ”  เขากัดปาก  และยกมือขึ้นตีต้นแขนของคยูฮยอนเบาๆ  “พาผมไปที่เตียงคุณได้แล้ว”  รอยยิ้มซุกซนผุดขึ้นบนริมฝีปาก

      คยูฮยอนพาซองมินเข้าไปในห้องนอนของเขาตามที่อีกฝ่ายต้องการ  ซองมินกำจัดกางเกงยีนและชั้นในออกจากท่อนขาของชายหนุ่ม  เพียงเท่านี้พวกเขาก็เสมอกันแล้ว  ทั้งคู่ก็เบียดกายเข้าหากัน  และดูดดื่มกับบทรักแสนหวานตลอดทั้งคืน  ผ้าปูที่นอนหลุดจากขอบเตียง  สปริงใต้ฟูกร้องคลอคู่ไปกับเสียงแห่งความสุขสมของคนบนฟูก

      อีซองมินอยากให้โลกหมุนช้าลง  ค่ำคืนนี้จะได้ดำเนินต่อไปนานๆ  ไม่อยากให้รุ่งเช้าพรากคยูฮยอนไปจากเขา  เพราะเขาอยากแสดงให้ชายหนุ่มเห็น...ว่าเขานั้นไม่เหมือนใคร  เขาจะเป็นบ่อน้ำให้คยูฮยอนเข้ามาแหวกว่าย  จะเป็นอุโมงค์ให้คยูฮยอนเข้ามาซ่อนตัว  และจะเป็นชายหาดสีขาวที่รอรับเกลียวคลื่นจากคยูฮยอน

      เขาจะทำให้คยูฮยอนมีความสุขเสียจนไม่คิดอยากลุกจากเตียงแม้เพียงวินาทีเดียว

 

--

 

อ่านต่อในเด็กดี (Lithium ตอนที่ 21)

Comment

Comment:

Tweet