WonCin-ShortFiction

[SF-WonCin] "Moonburn"

posted on 21 Mar 2011 23:15 by teashop-inglenook in WonCin-ShortFiction

"Moonburn" 

Author: Palmira
Status: Short Fiction
Pairing: Siwon x Heechul (WonCin)
Fandom: Super Junior
Rating: NC17
Theme song: "Insatiable" - Darren Hayes

 

 

 

 

มันคือ...ฟิคชั่ววูบบบบบ

 

-------------------------------------------------------

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

When moonlight crawls along the street

Chasing away the summer heat

Footsteps outside somewhere below

The world revolves, I’ve let it go

 

 

 

 

 

 

11.00 PM

 

ท่ามกลางความมืดมิดและเงียบสงัดของเวลาห้าทุ่ม รถเก๋งสีดำยังคงส่งเสียงครางหึ่งแผ่วเบา ชายหนุ่มผู้นั่งอยู่หน้าพวงมาลัยลดกระจกลง พร้อมยื่นท่อนแขนแกร่งใต้เสื้อเชิ้ตขาวออกรับแสงจันทร์ ตาคมจับจ้องอยู่ที่บานประตูหนาทางขวามือ เหนือบานประตูมีป้ายเหล็กสีเงินเขียนไว้ว่า ศูนย์สารนิเทศคณะโบราณคดี มหาวิทยาลัย M

ชายหนุ่มยกนาฬิกาขึ้นมือขึ้นดู เข็มสั้นชี้เลขสิบเอ็ด เข็มยาวชี้เลขสอง ห้าทุ่มสิบนาที เวลาที่ถือว่าดึกพอสมควรสำหรับมนุษย์ผู้ออกหากินยามกลางวัน ทว่าสีหน้าของชายหนุ่มกลับไร้วี่แววรีบร้อนอยากกลับบ้าน ท่อนแขนขวายังคงพาดไว้บนขอบหน้าต่าง เพื่อรับลมเย็นกลางฤดูร้อนที่ยิ่งดึกเท่าไหร่สายลมก็ยิ่งพัดพาเอาความเย็นสบายมามากเท่านั้น

การจอดรถนิ่งๆอยู่หน้าห้องสมุดอันเงียบงันยามห้าทุ่มไม่ใช่เรื่องแปลกสำหรับชายหนุ่ม เขารู้ดีว่าห้องสมุดแห่งนี้ปิดให้บริการตอนเที่ยงคืนตรง ใครบางคนที่เขารอคอยคงยังง่วนอยู่กับการหาหนังสือเพื่อทำวิทยานิพนธ์หลังประตูบานหนานั่น

ชายหนุ่มละสายตาออกจากประตูห้องสมุด ตาคู่คมไร้วี่แววอ่อนล้าแม้จะดึกมากแค่ไหนก็ตาม วิถีสายตาทอดมองออกไปยังท้องถนนมืดสลัวเบื้องหน้า มีเพียงแสงไฟเลือนลางจากเสาไฟฟ้าที่เรียงรายเป็นแถวเท่านั้น...ที่ช่วยทลายกำแพงความมืดยามดึกแบบนี้ ไม่ว่าจะสอดส่ายสายตาไปทางไหน ก็แทบไม่พบร้านรวงใดๆที่ยังเปิดให้บริการอยู่ ทุกอย่างมืดมิด เงียบงัน ไม่มีแสงสียามค่ำคืนใดๆที่จะมาส่องสว่างท้าทายแสงจันทร์สีขาวนวลเบื้องบน

ชายหนุ่มชอบมองพระจันทร์ดวงกลมที่ลอยค้างอยู่บนผืนฟ้ากำมะหยี่ พระจันทร์ค่อยๆทำองศาสูงขึ้นเมื่อเวลาล่วงเลยเข้าใกล้เที่ยงคืน ลำแสงสีนวลสาดอาบพื้นถนนคอนกรีตเปลือยเปล่า สาดอาบลงบนท่อนแขนของเขาที่ยืนออกไปรับลมยามดึก และสาดลงมายังที่นั่งข้างคนขับที่บัดนี้ยังคงว่างเปล่า ไร้วี่แววผู้ใดมาจับจอง

ผู้ที่จะมาจับจองก็คงจะเป็นใครอื่นไปไม่ได้...นอกเสียจากใครคนหนึ่งที่ยังคงอ่านหนังสือหัวฟูอยู่หลังบานประตูบานหนานั่น

หลังจากที่พระอาทิตย์ลาลับขอบฟ้าไป ไอร้อนก็ค่อยๆลอยตัวขึ้นจากพื้นถนน ยิ่งตกดึกมากเท่าไหร่ ความเย็นที่มาพร้อมกับแสงจันทร์ก็ยิ่งแผ่ออกเป็นรัศมีวงกว้าง ความสงบนิ่งยามราตรีแผ่กระจายออกไปทุกหนแห่ง

ชายหนุ่มเงี่ยหูฟังเสียงฝีเท้าของเหล่าปัญญาชนที่เดินดุ่มๆออกมาจากประตูบานหนา จ้องมองอยู่เพียงไม่นาน คนที่เขารอคอยก็ปรากฏตัว ใบหน้าคมคลี่ยิ้มหวานให้กับภาพที่เห็น บุคคลที่เขารอคอยโบกมือลาเพื่อนทีละคน ก่อนจะผันสายตามามองรถเก๋งสีดำอันคุ้นตา

ทันทีที่ตาคู่สวยเคลื่อนมาบรรจบที่ใบหน้าของบุคคลผู้นั่งอยู่ในตำแหน่งคนขับ เจ้าของดวงตาหวานนั้นก็ยิ้มร่าออกมา ผมสีนิลพลิ้วไปตามแรงลม มือเรียวพยายามทัดริ้วผมเส้นเล็กไว้หลังใบหู สองขาเรียวก้าวเร็วตรงมาทางรถเก๋งสีดำ

ร่างบางเ